پزشك هارونالرشيد و پس از او، پزشك مأمون؛ متوفي در 828 - 829 ، در صومعهٴ قديس سرجيوس در مداين به خاك سپرده شد. پزشك مسيحي (نسطوري) كه آثار طبي متعددي نوشت و در پيشرفت علم در بغداد تأثير زيادي اعمال كرد. ممتازترين شخصيت خانوادهٴ بزرگ بختيشوع. براي تحصيل نوشتههاي طبي يوناني متحمل زحمات زيادي شد و مترجمان را تشويق كرد.
سَلْمَوَيْه بن بُنان
پزشك مسيحي (نسطوري) كه در زمان مأمون و معتصم برآمد و پزشك مخصوص معتصم شد. در اواخر سال 839 يا اوايل 840 درگذشت. حنين را در ترجمهٴ تدبيرالاصحا ياري كرد و بعدها به حمايت از او پرداخت. او با ابن ماسويه رقابت علمي داشت. سلمويه زيانبخشي داروهاي تقويتكنندهٴ باه را دريافت.
ابن ماسويه1
ابوزكريا يوحنا2 بن ماسويه فرزند داروسازي در جنديشاپور بود، كه به بغداد آمد و نزد جبريل بن بختيشوع تحصيل كرد، در 857 در سامرا درگذشت. پزشك مسيحي كه به سرياني و عربي مينوشت. معلم حنين بن اسحاق. نوشتههاي طبي خودش به عربي بود، ولي آثار طبي يوناني متعددي را هم به سرياني ترجمه كرد. معتصم در حدود 836 برايش ميمونهايي فراهم كرد تا به كالبدشكافي آنها بپردازد. آثار كالبدشناسي و طبي زيادي به نام اوست، مخصوصاً دغلالعين، كه قديمترين رسالهٴ منظم چشمپزشكي موجود به زبان عربي است، و كتابالنوادر الطبية كه ترجمهٴ لاتيني آن در قرون وسطي رواج زيادي داشت.
كندي
يادداشت مرا در فقرهٴ ج ببينيد.
ايوب رهاوي3
ايوب رهاوي اَبْرش4 تاريخ تولد و وفاتش معلوم نيست، ولي ابن ابي اصيبعه پسر او را معاصر